Комментарии (2) на “Копыльщина туристическая”

  1. Сяргей Мiкалаявiч:

    Добры дзень!Добрую i патрэбную справу ладзiце,з цiкавасцю i задавальннем прачытау Пра ваш проект.У пятым маршруце вашага
    проекту есть недакладнасць,трэба,фрагменты былога фальварка Лапацiчы,дзе нарадзiуся i рос да 7 год Мiкалай Раманоускi.Развалiны маентка Боркi знаходзяцца далей.Было б добра Каб звярталi увагу на стан гэтага турыстычнага маршрута в.Жабчава i адказныя за гэта .

  2. Сергей Мiкалаявiч:

    Мая малая радзiма.
    Гэтых мест ужо ненасйцi на сучасных картах.Я зрабiу i паставiу указальнiкi неiснуючых ужо мясцiн,якiя я ведау з дзяцiнства,калi яны яшчэ былi жывымi.Чаму?Каб ведалi сучаснiкi.
    Указальнiк першы:Веска Матынева .Была калiсцi невялiкая весачка,якая прытулiлася на ускрайку леса.Тут,як i усюды,у свой час нараджалiся i памiралi.Гаравалi i былi шчаслiвымi.Жылi сваiм няхiтрым сялянскiм жыццем.У лiпенi 1944года тут быу цяжкi бой з фашыскiмi захопнiкамi.Нямецкая самоходка Фердынанд,заняушы добрую пазiцыю ,не давала развiць танкавую атаку Чырвонай армii,якая рухалася на захад.I усеж высотка была узята цаной гiбелi танкавага экiпажа.Загiнуушыя танкiсты пахаваны на могiлках в.Садавiчы,кожную весну,у дзень Перамогi,да iх магiлы прыходзяць людзi,каб аддаць павагу загiнуушым.
    Указальнiк другi:Фальварак Лапацiчы.Тут у 1900годзе ,нарадзiуся класiк беларускай лiтаратуры,беларускi Дастаеускi ,як Яго называюць лiтаратурныя крытыкi,Мiкалай Карлавiч Раманоускi.Кузьма Чорны.Будучы пiсьменнiк рабiу свае першы крокi на гэтай зямлi,атрымау першую жыццевую адукацыю i упiтау лепшае ,што дала яму гэтая зямля.У фальварку была аучарня i вялiкi сад,за якiмi сачыу i кiравау бацька Мiкалая Раманоускага,Карл Раманоускi.Ен працавау тут аканомам.Калi хлопчыку споунiлася 7год,бацькi пераехалi у мястэчка Цiмкавiчы.
    Указальнiк трэцi- маентак Боркi.
    Гаспадарамi у гэтым маентку былi паны Узлоускiя.Вядомы беларускi магнат,депутат некалькiх склiканняу Думы,царскай Расii ад нашага Краю,беларускi «Сталыпiн»,фундатар Чырвонага касцела у Мiнску,Эдвард Вайнiловiч у свае 35 год,пабрауся шлюбам з Алiмпiяй Узлоускай.Пасля двух год сумеснага жыцця,ен атрымау ва уладанне ад бацькоу жонкi гаспадарку у iх родавым маентку Боркi.Ен успамiнау.5 лiпеня 1920 года мы былi у весцы Бялевiчы, у гасцях у Зянона Даманскага,на 20 годзii iх сумеснага жыцця.Запiсваю гэты факт таму,што гэта была наша апошняя сустрэча ва умовах памешчыцкага дабрабыту.Мы праязжалi праз знаемыя вескi,праз Боркi,у якiя было укладзена 32гады цяжкай працы.Гледзячы, падумау,а цi не у апошнi раз бачу усе гэта я. Эдвард Вайнiловiч.
    У савецкiя часы у Борках была школа,бальнiца,аптэка,клуб,МТС(механа-тэхнiчная станцыя).Вiравала жыцце.Нямымi сведкамi аб iм засталiся разбураныя часам i людзьмi Муры маентка,ды лiпы i iгрушы дзiчкi,стары сад.
    Стаiць гэты указальнiк у весцы Жабчава ,Капыльскага раена,Мiнскай вобласцi. Сергей Мiкалаявiч Баран.

Оставить комментарий

Яндекс.Метрика